Tekstilna industrija svake godine tokom proizvodnog procesa generiše oko 92.000 tona gubitaka mikrovlakana.

Čak 63% te količine, odnosno više od 58.000 tona, dospeva u životnu sredinu, pokazuje novi globalni izveštaj „Od oslobađanja vlakana do rešenja: Globalna procena emisija mikrovlakana i mogućnosti za njihovo smanjenje u tekstilnoj proizvodnji“.

Reč je o prvoj sveobuhvatnoj analizi koja kvantifikuje emisije mikrovlakana tokom faze proizvodnje u tekstilnom lancu vrednosti.

Istraživanje Konzorcijuma o mikrovlaknima se zasniva na podacima prikupljenim iz proizvodnih postrojenja, anketama u industriji i naučnoj literaturi, a cilj mu je da utvrdi gde dolazi do najvećih gubitaka i koje mere mogu da doprinesu njihovom smanjenju.

Pravilno upravljanje muljem

Rezultati pokazuju da postojeća infrastruktura za prečišćavanje otpadnih voda već sada sprečava da oko 34.000 tona mikrovlakana, odnosno 37% ukupno proizvedene količine, dospe u životnu sredinu.

Međutim, samo prečišćavanje otpadnih voda smanjuje ukupno zagađenje za svega 6%.

Mnogo veći efekat postiže se pravilnim upravljanjem muljem nastalim tokom procesa prečišćavanja, koje bi, prema procenama autora, moglo da smanji emisije za 43%. Kombinovanjem ove dve mere ostvaruju se znatno bolji rezultati nego njihovom pojedinačnom primenom.

Potreban drugačiji dizajn proizvoda

Istraživači ističu da veliki potencijal leži i u promenama koje se uvode mnogo ranije, tokom dizajniranja proizvoda.

Određene vrste konstrukcije tkanina, kao i izmene u načinu izrade prediva i završnoj obradi materijala, mogu da smanje oslobađanje mikrovlakana za 60 do 90%.

Prema procenama izveštaja, koordinisanom primenom mera u svim fazama lanca proizvodnje moguće je smanjiti emisije mikrovlakana iz tekstilne industrije za čak 95% do 2032. godine.